Over mijzelf
Zoals de meeste weten en de website al doet vermoeden heet ik Angelique Vugts, maar officieel heet ik eigenlijk Catharina naar mijn lieve oma Cato. In het katholieke Brabant was een andere roepnaam dan je doopnamen gebruikelijk, vandaar. In de herfst van 1975 ben ik geboren in het dorpje Bokhoven, wat aan de Maas boven ‘s-Hertogenbosch ligt, bij mijn lieve ouders Lambert & Marianne en zus Wendy. Samen hebben we daar een onbezorgde, liefdevolle, sportieve en gezellige jeugd gehad waarbij veel tijd in de Brabantse buitenlucht werd doorgebracht en bij familie. Wij kunnen alles met elkaar bespreken en daar ben ik dankbaar voor. Net als dat ik dankbaar ben dat zij er altijd voor mij zijn in goede en slechte tijden. Niets is teveel en de deur staat altijd open. Zonder hen was ik niet geworden wie ik nu ben en daar ben ik trots op.
Ik mag sinds 2003 moeder zijn van Ophélie, de meest geweldige en prachtige dochter van de hele wereld! Zij is mijn trots, mijn spiegel en mijn motivator, extra nu in deze moeilijke en ingewikkelde tijden. Iedereen die haar kent weet hoe lief, loyaal, mooi, slim en grappig zij is en dat wij een unieke band delen. Samen hebben we veel meegemaakt, geknuffeld, over de wereld gereisd, geknutseld, gelezen, chocolade gedeeld en vooral veel gekletst en gelachen. Meer dan 18 jaar hebben we samen gewoond, maar sinds een tijdje heeft zij haar vleugels uitgeslagen en is zij gaan samenwonen en studeren in Amsterdam. Het was moeilijk haar te missen om mij heen en dat is het soms nog. Daarom is het extra genieten als ik tijd met haar door kan brengen en naar haar mag luisteren. Ik leer altijd weer iets van haar of het nou over politiek, filosofie, sociale media of haar levensopvattingen gaat en dat maakt me blij. Zij is mijn alles.
Mijn liefdesleven deel ik met Jeff en dat doen we al vele jaren samen in goede en slechte tijden. Soms raakte we elkaar kwijt, maar we kwamen altijd weer samen op ‘ons’ pad. Ieder in ons eigen appartement boven elkaar hebben we, naast een leven samen, ook ieder ons eigen leven. We hebben veel van de wereld gezien samen, maar ook met onze kinderen Ophélie en Dajo. Humor is een belangrijke pijler in onze relatie en door humor laten we elkaar groeien. Jeff is mijn steun, liefde, gesprekspartner, knuffelman en taxichauffeur. Hij ontziet mij daar waar mogelijk en is mijn extra paar oren bij alle afspraken in het ziekenhuis. Niets is teveel en dat waardeer ik erg. Ook Dajo helpt ons met zijn fantastische kookkunsten en is er om zijn vader extra te steunen.
In mijn werkleven ga ik mij, zo snel als mijn gezondheid dat toelaat, bezig houden als Opleidingscoördinator om een mooie en grote academie op te bouwen voor artsen en paramedici in Nederland. In de jaren negentig heb ik de opleiding tot ergotherapeut gedaan in Amsterdam en vele jaren later heb ik nog een opleiding tot energetisch therapeut gedaan. Ik vind het daarnaast leuk om creatief bezig te zijn met kralen, porselein en edelstenen. En als mijn gezondheid het weer toe gaat laten hoop ik weer te kunnen gaan hardlopen, wielrennen en schaatsen, want sport is wel echt een van mijn passies. Niet alleen om uit te oefenen, maar zeker ook om naar te kijken.
Ik kan nog zoveel meer delen over wie ik ben, maar uiteindelijk wil ik hier vooral mijn verhaal over de borstkanker in mijn linker borstvriendin met jullie delen. Wil je meer over mij, mijn ervaringen tijdens mijn ziekteproces, alle leuke dingen over borstkanker en alle grote onzin er omheen lezen? Volg mij verhaal…